PRILOZI, PISMA I DISKUSIJE - VIII > CRNOGORCI U BEOGRADU - VII DIO


26 Mar 2007

 

 Istraživanje web site-a: CRNOGORCI U BEOGRADU   VII dio

                  ovi tekstovi obrađuju period do 2007. godine 

                         I DIO - II DIO - III DIO - IV DIO - V DIO - VI DIO - VII DIO - VIII DIO - IX DIO  
 


Doba Jovice Stanišića je bilo "meka" za mnoge ličnosti koje su imale sreću - da su porijeklom iz Crne Gore. Ta nevidljiva prednost ( porijeklo crnogorsko)  je bila odlučujuća i u političkoj karijeri poznatih Crnogoraca iz Beograda. Ovaj put ćemo  pomenuti šest imena.

 

1. Akademik Ljubomir Tadić


http://radiosarajevo.ba/img/s/627x344//upload/images/HARD_REGIJA_2013/ljubomir%20i%20boris%20tadic.jpg 

 

Ljubomir Tadić je porijeklom iz sela Smriječno, kod Plužina. Njegov otac Pavle Tadić je bio poručnik crnogorske vojske i u svojoj kući je otvorio prvu školu u krajevima Pive u vrijeme Kraljevine Jugoslavije. Rođen je 1925. godine. Profesor je filozofije na Univerzitetu u Beogradu i stalni član SANU.

http://images.kurir.rs/slika-620x419/ljubomir-tadic-foto-beta-1388481881-420813.jpg 

U narodnooslobodilačkoj borbi bio je partizan, a kasnije je postao opozicija titovom režimu (danas sebe naziva "marksistom, ali ne i boljševikom"). 1968. bio je jedan od predvodnika studentskog protesta, a 1974. je zbog "nepodobnosti" udaljen sa fakulteta. Jedan je od 13 osnivača Demokratske stranke u decembru 1989. godine, a uz dr. Dragoljuba Micunovića jedini od osnivača koji je još član DS-a.

Ljubomir Tadić je otac Borisa Tadica, predsjednika Srbije (2004- ).

2006. godine izdao je prvi od šest tomova svoje knjige "Filozofija prava".

2. Radoman Božović

http://www.pressonline.rs/sw4i/thumbnail/RADOMAN-800.jpg?thumbId=580847 

Prva tri razreda gimnazije završio u Nikšiću.  Roditelji su tada živjeli u Šipačnom, to je jedno selo desetak kilometara od Nikšića prema Pivi, đe je i on rođen. Radoman Božović je imao jednu od najzapaženijih karijera u "zlatno doba" vladavine Slobodana Miloševića. S mjesta predsjednika pokrajinske vlade Vojvodine od 1991. do 1993. došao je na čelo srpske vlade. Neposredno poslije toga postao je i predsjednik saveznog parlamenta. Iz tog vremena pamte se njegove svađe s Vojislavom Šešeljom, koji ga je u Skupštini Jugoslavije čak i polio vodom.

 

Radoman Božovicćje bio oštar na riječima. Prilikom jednog razgovora sa Antonijem Isakovićem u Beogradu, Radoman je Crnogorce nazvao pogrdnim imenom. Tada je reagovao Ministar za informacije Crne Gore, Božidar Jaredić. Da bi se dodvorio Radomanu, tadašnji Predsjednik Crne Gore, Momir Bulatović je uputio pismo Božoviću ističucć da o njemu tako ne misli crnogorsko rukovodstvo i da on žali zbog izjave Jaredića.

Iako je u jednom momentu doživio izgon iz politike, Božović je održao svoje poslovne kontakte. Profesor je na Višoj ekonomskoj školi u Novom Sadu i savjetnik nekoliko inostranih banaka koje rade u Srbiji. Smatra se da je Božović vrlo imućan. Došao je na čelo Geneks-a u martu 1999. godine, dva dana poslije početka NATO agresije. Govorilo se da je samo za opremanje kabineta veličine oko 200 kvadrata potrošeno više od milion maraka. U kabinet se ulazilo specijalnim liftom, a unutra je imao i kupatilo sa džakuzijem i zelenim mermerom. - Volim da se osjećam čisto nakon dvadesetočasovnog mukotrpnog rada - objašnjavao je Božović potrebu za kupatilom u kabinetu.

 

Radoman Božovic je često viđan na Crnogorskom primorju, najviše u Budvi. U jednom od rijetkih intervju-a za novine Radoman Božović je za Glas javnosti 2005. godine izjavio - Pošto sam finansijski savetniik nekim stranim investitorima i bankama, često putujem po svijetu. Nedavno sam bio u Italiji, a prije nekoliko dana vratio sam se iz Londona. Koliko je moguće, pokušavam da, u pauzama od sastanaka, ukradem malo malo vremena za razgledanje svih tih gradova.

Dobru kondiciju održava na teniskim terenima, a osim toga, drugog hobija nema. Politika ga, kaže, interesuje kao i svakog običnog građanina, a sa starim društvom iz zlatnog doba Miloševiceve vladavine ne održava nikakve kontakte.

- Rijetko sam miješao politiku i privatni život, jer politika nije nešto što sam istinski volio i u čemu sam uživao. Bilo je to samo nekoliko godina moga života.

 

3. Radoje Kontić

 

 http://images2.kurir.rs/slika-900x608/crna-gora-radoje-kontic-stambeni-fond-stanovi-sluzbeni-stanovi-1328585176-117967.jpg 
 

Radoje Kontic je rođen 1937. godine u Nikšiću. Sada je penzionisan političar i tehnolog. Bio je posljednji predsjednik Republičkog Izvršnog Vijeća SR Crne Gore od 1989. do 1991. godine. Bio je poznat što je bio član više vlada u Crnoj Gori, a od 1993. godine bio je Savezni Premijer Jugoslavije sve do 1998. godine. Iako je pokrivao značajne pozicije, uvijek se smatralo da je njegov lični uticaj na odluke bio - zanemaljiv. U vrijeme njegovog mandata kao Saveznog Premijera, inflacija je dostigla rekordan nivo, a gradjani su preko novih banaka bukvalno opljačkani, a novac se slivao u kanale koje je kontrolisao SDB Srbije. Glavna osobina Radoja Kontica je bila ta da se ne zamjeri ni jednom politicaru. Bio je u upravnim Odborima mnogih velikih crnogorskih preduzeća. Nije se politički oglašavao od vremena penzionisanja.

 

 

 

 

4. Boris Tadić

http://images2.kurir.rs/slika-900x608/tatjana-tadic-boris-tadic-razvod-1355045391-239245.jpg 
 
Boris Tadic rođen je 15. januara 1958. u Sarajevu, inače sin akademika Ljubomira Tadića. U Beogradu je završio gimnaziju, diplomirao kliničku psihologiju na Filozofskom fakultetu i magistrirao na temu “Subverzivnost u segmentu seksualnosti”. U mladosti je radio kao kolporter, zatim je bio novinar na Radio Indeksu 202, psiholog u bolnici “Laza Lazarević”, profesor psihologije u Prvoj beogradskoj gimnaziji i istrazivač u beogradskom Institutu za psihologiju. Centar za razvoj demokratije i političke vještine osnovao je 1997. i bio njegov prvi direktor. Politikom se bavi od studentskih dana kada je učestvovao u formiranju poluilegalnog Otvorenog univerziteta i u nizu opozicionih aktivnosti, zbog čega je bio hapšen osamdesetih godina.

Član je Demokratske stranke (DS) od 1990. i u toj partiji je bio sekretar Glavnog odbora, član Izvršnog odbora i potpredsjednik. Nakon ubistva lidera stranke i srpskog premijera Zorana Đinđića u martu 2003, Tadic i ostali potpredsjednici DS preuzeli su kolektivno rukovođenje partijom. Na izbornoj skupštini stranke 22. februara 2004. ubjedljivom većinom izabran je za predsjednika. Protivkandidat mu je bio bivši zamjenik predsjednika i premijer Srbije Zoran Živković. Za poslanika u srpskom parlamentu izabran je 1994. kada je bio i član skupštinskog Odbora za nauku i tehnologiju. Na saveznom nivou bio je od novembra 2000. do juna naredne godine ministar za telekomunikacije, zatim savezni poslanik i član Odbora Savezne skupštine za bezbjednost i potpredsjednik Veća građana. Od 2003. je profesor politike i marketinga na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu. Prethodno je jedno vrijeme radio na projektu uspostavljanja regionalnog sistema političke edukacije u zemljama jugoistočne Evrope.

http://eizbori.com/wp-content/uploads/2012/10/djilas-dragan-boris-tadic.jpg 

Bio je prvi predsjednik Komisije SRJ za kontrolu saveznih službi bezbjednosti, koja je konstituisana 30. januara 2003. U martu te godine imenovan je za člana Savjeta za državnu bezbjednost pri republičkoj vladi. Za ministra odbrane u Savjetu ministara Srbije i Crne Gore izabran je 17. marta 2003. Ostavku na tu dužnost podnio je 15. aprila 2004, uoči rekonstrukcije tog savjeta.
 
Od 2004. godine novi je Predsjednik Srbije. Kao predsjednik Srbije pokazivao je razumijevanje za Crnu Goru i biće upamćena njegova posjeta Crnoj Gori u funkciji Predsjednika, Maja 2006. godine kada je čestitao Crnoj Gori nezavisnost i kada se srio sa crnogorskim zvaničnicima u Podgorici.
 
 
5. Dragan Jočić

http://images2.kurir.rs/slika-900x608/ministar-mi-pretio-zbog-tajkuna-1338164665-167716.jpg 
 
Sadasnji Ministar Policije Republike Srbije Dragan Jočić je porijeklom iz Martinića kod Danilovgrada. Rođen je u Beogradu 1960. godine. Zavšio je Pravni Fakultet u Beogradu. Nakon završetka Fakulteta bio je advokat. Bio je član Demokratske Partije Srbije. Od 1992. godine do 1997. bio je poslanik u Parlamentu Srbije. Takođe je bio odbornik u Skupštini Grada Beograda.

 Nakon što je izabran za Ministra Policije RS, pojedini časopisi su prenijeli vijest da je Dragan Jočic bio direktno umiješan u obijanju trafika u Beogradu kada je imao dvadeset godina. On je potvrdio tu vijest,  i informaciju da postoji policijski izvještaj o tome, ali je u isto vrijeme izjavio da je to nevažno i da je to bio dio - mladalačke ludosti. Takodje bio je optuzen da je pokusao da utice na jednog od svjedoka u procesu za ubistvo Zorana Djindjica, ali je on te navode odbio.
 
Dragan Jočić relativno često obilazi svoju očevinu u danilovgradskog opštini.
 
 
6. Rade Bulatović

http://images2.kurir.rs/slika-900x608/rade-bulatovic-dipos-kredit-1328585176-106846.jpg 
 
Rade Bulatović sjedi na mjestu koje je nekad pokrivao Jovica Stanišić. Iako se SDB Srbije više tako ne zove, suština mjesta i uticaja je ista. Rade  Bulatović je nacelnik Informativno - Bezbjedonosne Agencije Republike Srbije. Rođen je u 1958. godine u Beranama.

Iako zvanična biografija nikada nije objavljena, zna se da je Bulatović krajem osamdesetih godina radio u beogradskoj opštini Savski venac, te da se pred raspad bivše Jugoslavije zaposlio u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove (kasnije Savezno ministarstvo za inostrane poslove). Službovao je u konzulatima u Istanbulu i Rimu, a kolege koje su službovale s njim tvrde da je još tada imao odlične odnose s policijom. "Rade je uspijevao da od MUP-a za samo par dana dobije odgovore na zahtjeve na koje smo mi ostali čekali mjesecima", kaže jedan njegov bivši nadređeni. Za službovanje u Rimu vezana je afera s kradjom tašne sa oko pedeset hiljada dolara iz automobila u kome se pored šofera i računopolagaca nalazio i Bulatović. Svi su vraćeni za Beograd, ali niko nije pozvan na odgovornost zbog nestanka novca. Otpušten je iz SMIP-a nakon petooktobarskih promjena kao dio starog kadra. Demokratska stranka je tvrdila da je Bulatović bio clan JUL-a, ali on to nikada nije potvrdio niti demantovao.

http://images3.kurir.rs/slika-900x608/ratko-mladic-bia-vladimir-vukcevic-rade-bulatovic-ambasada-sad-1328585176-52592.jpg 

Od novembra 2000. do marta 2003. bio je savjetnik za nacionalnu bezbjednost Vojislava Koštunice u predsjednicčom kabinetu. Taj period obilježili su mnoge afere i hapšenja.

Tokom akcije Sablja, nakon ubistva Zorana Đinđica, Rade Bulatović i šef Uprave za bezbednost VJ Aca Tomic uhapšeni su na osnovu člana 122. a u vezi sa clanom 125. KZJ (udruživanje radi neprijateljske djelatnosti). Vlada Srbije je u to vrijeme tvrdila da su se Tomic i Bulatović tajno sastajali sa Dušanom Spasojevićem i Miloradom Lukovićem Legijom, te da su bili dio zavjere da se ubije Đinđic. Tim povodom Koštunica je izjavio: "Rade Bulatovicćje politički zatvorenik i to ne jedini. Nažalost, opet smo u našoj zemlji oživjeli pojam političkog zatvorenika." Bulatović je poslije nepuna tri mjeseca pušten, a optužbe protiv njega se povučene.

 

TIM WEB SITE-A

 

 
 
 

 ©  2005 - 2018 www.montenegro-canada.com  All rights reserved