|
EKSKLUZIVNO ZA WEB SITE Branislav Paunić
Na njegovim ulicama nema žive duše. Zgrade su napuštene, na mnogim zdanjima narod je odnio sve što se moglo odnijeti; neđe čak i prozore... Kuće zjape prazne... U toj tišini grada, čuje se samo šum semafora, i ako neko prođe širokim bulevarima prođe u automobilu, bez osmijeha na licu.... Ova metropola nije više ono što je nekad bila... Moć se pretvorila u obdanište duhova...
Vjerovatno će se pośetioci web site-a u čudu pitati koji je to grad sa tako sumornom slikom današnjice?... To je Detroit - grad đe se danas kuća prodaje za tri hiljade američkih dolara... A cijeli kompleksi u centru za deset hiljada... Ne tako davno, cijene tih nekretnina su bile 50 puta veće... Iako je sve džabe, kupaca nema... Prodavac uzalud čeka, i kroz nekoliko neđelja, kuća biva napuštena, svijetla utuljena...
Zatvorenici ne žele da izađu iz zatvora u Detroitu, jer kad napušte kapije, čeka ih glad i nemaština... Najčešće se desi, da ćim izađu naprave odmah neki prestup, pa se vrnu u ćeliju, đe ih čeka topli obrok i krevet...
Detroit je bio jedan od gradova koji se najbrže razvijao u Sjedinjenim Američkim Državama, da bi usljed iseljavanja bijelaca i kasnijeg ekonomskog kolapsa ( prije sveg automobilskih giganata, kao što je Ford, General Motors i Crysler), počeo da gubi svoje žitelje. Tako da od 2 miliona stanovnika koliko je imao 70-tih godina, danas imao jedva 900 hiljada.
Već više mjeseci, u Detroitu ne postoji ni jedan supermarket, niti tržni centar, pa se građani snadbijevaju životnim namirnicama u malim prodavnicama, đe su cijene veoma visoke, a izbor loš. Stotine škola su zatvorene, desetine hiljada kuća i radnji napuštene...
Inače, Detroit je imao sa čime i da se pohvali: Godine 1909. je izgrađen prvi betonski autoput na svijetu; ispod Detroita se nalaze najveće naslage soli - u tom podzemnom Rudniku soli je izgrađena jedna od najvećih podzemnih mreža puteva koji služe za kopanje soli i njeni transport; u Detroitu su rođeni - Alis Kuper, Tom Selek, Robert Vagner i Madona...
|
