Header Graphic
PRILOZI, PISMA I DISKUSIJE - V > OTVORENO O CRNOGORSKOJ KRALJEVSKOJ PORODICI - I dio


23 Oct 2009

   
! Web site počinje priču o dinastiji Petrović Njegoš; o nepravdi koja je prema njoj učinjena, ali i o faktima koji su crnogorskoj javnosti do sada bili malo poznati

  
NJEGOVA VISOST, CRNOGORSKI PRINC NIKOLA DRUGI TRAŽI OD CRNE GORE ISPRAVLJANJE NEPRAVDE PREMA DINASTIJI PETROVIĆ NJEGOŠ


na fotografiji, Princ Nikola II Petrović prilikom prve pośete Crnoj Gori. Princ Nikola i Princeza Frans su tokom svoje prve pośete prisustvovali sahrani kraljevske porodice Petrović Njegoš na Cetinju, 01. Oktobra 1989. godine. U četiri sarkofaga iz Italije su bili dopremljeni zemni ostaci Kralja Nikole I Petrovića Njegoša, Kraljice Milene, i princeza Ksenije i Vjere.

Princ Nikola Petrović-Njegoš kazao je “Vijestima”, 22. Oktobra 2009. godine,  da očekuje da Vlada Crne Gore ispravi istorijsku nepravdu prema nekadašnjoj gospodarskoj familiji, pokrene inicijativu za zvaničnu rehabilitaciju i otvori pitanje povraćaja imovine.“Ili je velika nepravda nanijeta mojoj porodici i Crna Gora tu istorijsku nepravdu treba da ispravi, ili zvanična Crna Gora smatra da je legitimna bila Podgorička skupština”, rekao je princ Nikola.

On je kazao da očekuje da Vlade Crne Gore postupi u skladu sa demokratskom praksom razvijenih zemalja, te da pristupi sa poštovanjem rješavanju istorijskog pitanja statusa crnogorske dinastije. “Da li zemlje koje ne poštuju svoju tradiciju, korijene, dinastiju, mogu imati demokratsku budućnost?", zapitao je princ Nikola Petrović-Njegoš.



On je potvrdio navode svoje pravne zastupnice Tanje Spičanović objavljene u “Vijestima” da se ne odriče imovinskih i drugih prava dinastije Petrović-Njegoš, naglašavajući da je dogovor između Džona Gvozdenovića-Kenedija i ministara pravde i kulture Miraša Radovića i Branislava Mićunovića da mu se daje mjesečna stipendija u iznosu od 6.000 eura - krajnje ponižavajući.  “U moje ime Džon Gvozdenović-Kenedi nije imao mandat da vodi zvanične pregovore o otvaranju pitanja restitucije dobara i rehabilitiaciji dinastije”, kazao je princ Nikola. “Krajnje sam iznenađen da kroz štampu saznajem da je Vlada Crne Gore, mimo mene, odlučila o sadržaju memoranduma kojim oni namjeravaju da riješe neka statusna pitanja dinastije Petrovića”, kazao je princ Nikola.

U posljednje dvije godine, tvrdi on, Vlada Crne Gore na čelu sa premijerom Milom Đukanovićem, predsjednik Filip Vujanović, i Skupština na čelu sa predsjednikom Rankom Krivokapićem, potpuno su ignorisale zahtjeve crnogorske dinastije vezane za rješenje imovinsko-pravnih pitanja, iako su, kako kaže princ Nikola “obećali da će riješiti to pitanje”. “Obećanja su data, naročito prije referenduma”, kazao je princ Nikola.


                  KRALJEVSKA DINASTIJA PETROVIĆ NJEGOŠ - FAKTI 

                                  IMOVINA KRALJEVSKE KUĆE PETROVIĆ NJEGOŠ



1. Stari dvor bivšeg kralja Nikole sa dotičnim prostorijama i avlijom na Cetinju, ubaštinjeno na ime kralja Nikole;
2. Novi dvor prijestolonasljednika Danila sa dotičnim prostorijama i avlijom na Cetinju ubaštinjeno na ime knjaza Danila;
3. Dvospratna manja zgrada u kojoj je stanovao bivši princ Petar sa pripadajućom avlijom na Cetinju, ubaštinjeno na ime princa Petra;
4. Dvorska kapela (crkva) u neposrednoj blizini starog dvora na Cetinju, ubaštinjena na ime kralja Nikole;
5. Velika dvorska štala sa garažom za automobile i dotičnim placem, ubaštinjena na ime kralja Nikole;
6. Park starog dvora, ubaštinjen na ime kralja Nikole;
7. Park novog dvora, ubaštinjen na ime prijestolonasljednika Danila;
8. Park princeze Ksenije na Cetinju, ubaštinjen na ime princeze Ksenije;
9. Dvorska livada "Pod Grudom", na Cetinju, ubaštinjena na ime kralja Nikole;
10. Dvorsko imanje "Belveder" (jedna porušena zgrada sa malo šume), ubaštinjeno na ime kralja Nikole;
11. Dvospratna zgrada u kojoj je ranije postojala "Ženska radnička škola";
12. Dvorac na Njegušima sa dotičnim prostorijama i avlijom na Njegušima ubaštinjen na ime kralja Nikole, koji je zidan sredstvima dinastije na imanju dobijenom u nasljedstvo i kupljenom od mještana;
13. Dvorsko imanje na Njegušima: livada i voćnjak ubaštinjeno na ime kralja Nikole;
14. Zimski dvorac sa dotičnim prostorijama na Rijeci Crnojevića, ubaštinjen na ime kralja Nikole;
15. Dvorsko dobro na Rijeci: park, bašta, livada i šuma, ubaštinjeno na ime kralja Nikole; 
16. Kućište, pašnjak i šuma površine 19.543 metara kvadratnih u opštini Dub (Boka Kotorska), ubaštinjeno na ime kralja Nikole putem nasljeđa;
17. Zabran "Biogradsko jezero" (šuma, livada od 23 hektara i ribolov u Kolašinu, ubaštinjeno na ime prijestolonasljednika Danila;
18. Novi dvor kralja Nikole sa dotičnim prostorijama, avlijom i parkom u Nikšiću, ubaštinjen na ime kralja Nikole ;
19. Stari dvor kralja Nikole sa pripadajućim prostorijama i avlijom u Nikšiću, ubaštinjen na ime kralja Nikole;
20. Vodenica na rijeci Mrkošnici pod Trebjesom u Nikšiću, ubaštinjeno na ime kralja Nikole;
21. Struganica na Vidrovanu u Gornjem Polju sa pripadajućom baštom, ubaštinjena na ime kralja Nikole;
22. Zabran "Trebjesa" (park i šuma) u Nikšiću, ubaštinjen na ime kralja Nikole;
23. Oranica, livada i voćnjak oko "Trebjese", ubaštinjen na ime kralja Nikole;
24. Dvorsko imanje u Poviću (šume i oranice) u Nikšiću, ubaštinjeno na ime kralja Nikole;
25. Zabran, šuma "Morakovo" dužine 20, a širine 10 km sa 10 ha livade u Nikšićkoj župi, ubaštinjeno na ime kralja Nikole;
26. Zabran, šuma "Stoge "(Nikšićka duga) u dužini 7, a širini 6 km sa 8 hektara livade;
27. Dvorac "Kruševac " princa Mirka sa dotičnim prostorijama, parkom, oranicama,voćnjakom i livadom u Podgorici, ubaštinjeno na ime princa Mirka I;
28. Dvorsko imanje "Tiha" površine 2 ha livade u Podgorici , ubaštinjeno na ime princa Mirka;
29. Dvorac kralja Nikole u Danilovgradu sa dotičnom avlijom, ubaštinjen na ime kralja Nikole;
30. Dvorac "Topolica "sa dotičnim prostorijama, parkom, voćnjakom, oranicama, livadom i pašnjakom površine 117,82 hektara u Baru, ubaštinjen na ime prijestolonasljednika Danila;
31. Dvorac "Rastislav" na Suki u Ulcinju sa pripadajućim parkom, ubaštinjen na ime prijestolonasljednika Danila;
32. Dvorsko imanje "Kaluđerovac " kod Virpazara (kuća, livada i voćnjak) ubaštinjeno na ime princeze Ksenije.



   
na slici, śede - NJ.K.V. Kraljica MIlena i Kralj Nikola, stoje s lijeva na desno - princeza Ksenija, princeza Vjera, Princeza Militza ( supruga Princa Danila), Mirko Mijušković i Princ Danilo Petrović

Kada je Njegovo Kraljevstvo Veličanstvo, crnogorski Kralj Nikola napuštio svoju Crnu Goru, đe je i  proglašen za Kralja 15. Avgusta 1910. godine a nakon 8 godina Kraljevstva i svrgnut nakon nelegitimne Podgoričke Skupštine, malo je ko mogao da pretpostavi da će sudbina njegove dinastije biti neodređena na duži vijek; neodređena čak i u danima kada su kosti nekadašnjeg vojskovođe i suverena počinule na Ćipuru na Cetinju, i kada su, njemu u čast, podignuta dva impozantna spomenika, jedan u Nikšiću, a jedan u Podgorici, prikazujući Kralja Crne Gore na ratnom konju.

Na gornjoj fotografiji, koja jer urađena prilikom izbjegličkog života u Francuskoj, možemo viđeti tužna lica NJ.K.V. Kralja i NJ.K.V. Kraljice, u danima kada je Crna Gora nestajala, formalno i faktički - voljom i moćima velikih i prodanih. Nedugo, poslije ove fotografije, Kralj Nikola I Petrović je sklopio oči, 02. Marta 1921. godine, u mjestu Kan Antiba, kraj Nice. 

Svoje posljednje dane proveo je u Vili Krinova, skromnom zdanju. Zadnje riječu su mu bile: "Neka Bog pomogne moje nesrećne Crnogorce". Njegovo mrtvo tijelo je položeno na mrtvački odar, obučeno u crnogorsko odijelo. Više glave mu je stavljen tisovi krst, a uz tijelo je stavljen štap maršala ruske armije i sablja Stefana Dečanskog, o grlu - Krst. Sv. Đorđija, na prsima - Krst Sv. Petra, orden dinastije Petrovića, lenta sa savojskim ordenima... Na grudima se još nalazila mala šačica zemlje iz Crne Gore, malo tamjana iz Manastira Ostrog... Tijelo je položeno u kovčeg od maslinovog drveta.  Sahranjen je, zahvaljujući Rusima, u italijanskom gradu San Remu, u Ruskoj Crkvi đe je počivao do 1989. godine. Poštu mu je odao i Italijanski Kralj Viktror Emanuel III, dok je Italijanska Kraljica  Jelena, šćer Kralja Nikole, bila spriječena da dođe na sahranu, zbog bolesti.

Grobnica kraljevskog para, otvorena je 19. septembra 1989. godine kada su počele pripreme za povratak kraljevske porodice u otadžbinu.
Kada su antropolozi otvorili kovčeg ( nas slici ) u kojem su bili zemni ostaci NJ.K.V. Kralja Nikole I Petrovića Njegoša, naišli su na veoma očuvano tijelo, sa još vidljivim crtama lica, i prekrštenim rukama na grudima. Kralj je napokon mogao da počine i na Cetinju. Ali, i da zapali luču te iste godine, i da Crnu Goru potrese iz temelja.

Da se primijetiti da je malo koji analitičar opisao ovu istorijsko-simboličnu sahranu kao - fitilj za buđenje Crne Gore. Kraljev dolazak je inicirao cijelu lavinu procrnogorskih pokreta, partija, časopisa, radio stanica.... Počeo se narod opet okupljati ispred Dvorca Kralja Nikole na Cetinju, poslije mnogo, mnogo godina. Zaspali crnogorski narod se napokon probudio.
 
Uz zvuke Šopenovog posmrtnog marša, što ga je izvodila gradska muzika iz Beograda kovčeg NJ.K.V. Kralja Nikole, težak 395 kilograma, iznijeli su na ramenima iz Vladinog doma stasiti mladići u narodnim nošnjama iz kulturno-umjetničkog društva „Njegoš", 01. Oktobra 1989. godine.  Osim zemnih ostataka Kralja Nikole, iz Italije su donešeni i zemni ostaci NJ.K.V. Kraljice Milene i šćeri crnogorskog kraljevskog para - princeza Ksenije i Vjere Petrović Njegoš.


 


                       
              
NESUĐENI CRNOGORSKI KRALJ - NJ.K.V. MIHAILO PETROVIĆ NJEGOŠ


Treće dijete Njegovog Kraljevskog Veličanstva Princa Mirka  (inače, Mirko je jedini sin Kralja Nikole koji je imao potomstvo) Dimitrij Petrovića Njegoša (º1879, †1918) i Natalije Konstantinović (º1882, †1950), mladi princ Mihailo napušta Crnu Goru i odlazi u egzil sa šest godina sa Kraljevskom porodicom Kralja Nikole, 20. Januara 1916. Njegov otac, Mirko je odlučio da ostane u zemlji i nastavi mirovne pregovore sa Austro-Ugarskom.

Princ Mihailo ( na slici lijevo - iz mlađih dana) je, u početku,  upisan u privatnu školu u Napulju u Italiji. Nakon toga, on se ponovo sastavio sa majkom koja je živjela u Eastbourne, Sussex, Ujedinjeno Kraljevstvo, đe je stekao osnovno obrazovanje. 7. Marta 1921. godine, nakon što se njegov stric Danilo Petrović Njegoš odrekao prijestola, princ Mihailo je proglašen od strane izbjegličke Vlade Kraljem Crne Gore de jure pod regenstvom njegove bake, Kraljice Milene.

Ova politička odluka nije imala nekog uticaja na njegov život kao tinejdžera. On je normalno završio svoje studije u Francuskoj, na Višoj Školi Lakanal High School of Sceaux (Hauts de Seine), nakon čega je nastavio studije pri Sciences Po Paris.

Kao Francuski državljanin, prije svega, sa svojih 22 godine, Princ Mihailo (na slici desno - fotografija iz 80 godine prošlog vijeka), kao vođa u Kraljevskoj porodici, odrekao se bilo kakve političke uloge za svoje potrebe i potrebe dinastije, priznajući Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, pokorivši se svojim rodacima Karađorđevićima i na taj način je okončao period regenstva pod generalom Antom Gvozdenovićem 14. Septembra 1929. godine. ( jedan od često pominjanih ljudi od povjerenja Princa Nikole II Petrovića Njegoša danas je Džon Gvozdenović Kenedi, koji se poziva na krvno srodstvo sa Antom Gvozdenovićem i veze sa bivšom Kraljevinom Crnom Gorom temelji na period kad je Kraljevina bila pod vođstvom generala Anta Gvozdenovića). Nasuprot njegovom đedu, NJ.K.V. Kralju Nikoli, princ Mihailo dobija civilni list od Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca kao član stare vladajuće porodice

Bolujući od  tuberkuloze, na preporuku svog pariskog doktora, Princ Mihailo  ostaje u banjama Bretagne u Francuskoj i u vozu od Pariza do St. Brieuc, Côtes-d'Armor on srijeće svoju buduću ženu. 27. Januara 1941. godine ženi se u Parizu sa Geneviève Prigent, šćerom François Prigent (º1883, †1947), hirurgom u St. Brieuc i Blanche Bitte (º1883, †1958).

Nekoliko mjeseci poslije vjencanja, Aprila 1941. godine, ovaj par koji je živio u Parizu, uhapsen je od Gestapoa i prebacen u Nacisticki Koncetracioni Logor Bad Homburg blizu Hamburga u Njemackoj. Za to vrijeme, princ Mihailo je primio predstavnika Italijanske Vlade koja mu je ponudila Kraljevsku Krunu Crne Gore, nakon sto je kao nezavisna država ponovo uspostavljena nakon raspada Jugoslavije. Mihailo je odbio Kraljevinu pod krilom Treceg Rajha i Fašisticke Italije pod Musolinijem, i ponovio svoje vjerovanje u ujedinjenu Jugoslaviju. Nakon osobođenja krajem 1943. godine, bio je ponovo uhapšen od strane Njemaca i zatvoren od Jula 1944. godine do Aprila 1945. godine.Za vrijeme dok je bio u zatvoru, 7. Jula 1944. godine u Saint-Nicolas-du- Pelem, Côtes-d'Armor u Francuskoj se rodiio njegov jedini sin, Nikola II Petrović Njegoš.
 
Godine 1948, njegov civilni list je priznat od nove Komunističke Vlade Jugoslavije. Sporazumom sa Titom, koji je cijenio prinčevu lojalnost ujedinjenoj Jugoslaviji, Mihailo i njegova žena su odlučili da dođu u Jugoslaviju. Oni su boravili u Beogradu i Mihailo je obavljao posao Šefa protokola u Ministarstvu Inostanih Poslova. Princ Mihailo je tada pośetio Crnu Goru, prvi put od 1916. godine. Ali, razočaran Titovim režimom, Princ se zajedno sa Princezom vratio u Francusku nakon provedenih godinu dana. Iz tog perioda njegovog službovanja u Beogradu, ostao je samo nadimak koji je dodijeljen Princezi Geneviève Prigent - " Crvena Princeza".

Odmah zatim, 11. Avgusta 1949. godine, u Parizu njegov brak je zapao u krizu. Nakon razvoda, njegova žena se odselila sa sinom Nikolom, prvo u Pariz, pa onda u Trebeurden, Côtes-d'Armor, Francuska, đe je radila kao terapeut za govor. Od tog dana, Princ Mihailo će gledati sina nekoliko puta preko godine.  Princ Mihailo je našao posao kao komercijalni agent i povremeno kao prevodilac za śedište Pariske Policije. Njegove zvanične aktivnosti kao Princa Crne Gore su smanjene gotovo na nulu. Jedino se mogu pomenuti jedan dug put u Sjedinjene Američke Države, pośeta jugoslovenskim izbjeglicama, kao i prisustvo nekim kraljevskim ceremonijama...

Do svoje smrti, 24. Marta 1986. u Parizu, Princ Mihailo je vodio usamljenički i umjeren život, ali karakteran i bez neke kompromitacije, nikad ne koristeći svoje slavno porodično ime da bi ušao u drustvene krugove, ili da bi ostvario finansijske kontakte koji su mogli poboljšati njegovu vrlo tešku situaciju; radeći samo kratak period u Francuskoj, sa penzijom koja je bila vrlo mala, u stvari dovoljno samo za život. Princ Mihailo je sahranjen na groblju Thais u adminstativnom dijelu Pariza Val de Marne. Oko dvije stotine  ljudi je prisustovalo crkvenoj ceremoniji u maloj Srpskoj Crkvi "Sv. Sava" u Parizu, u Francuskoj.  Nakon vjerske ceremonije, Arhiepiskop Srpske Crkve u Njemačkoj je održao govor u  kojem je evocirao uspomene na život Princa Mihaila.

nastavak

 


 

 ©  2005 - 2021 www.montenegro-canada.com  All rights reserved