Header Graphic
PRILOZI, PISMA I DISKUSIJE - IV > PODGORICKA SKUPŠTINA - 26. NOVEMBAR


26 Nov 2010

 

 
 Si finis est licitus, etiam media licita 

 
             ILI - AKO JE DOZVOLJENA SVRHA - DOZVOLJENA SU I SREDSTVA


  - Savo Fatić: " Mi od danas nijesmo više Crnogroci nego Srbi" - 26. Novembar 1918. godine

- Svetozar Tomić u svojoj brosuri na strani 6: svi troškovi učinjeni oko ujedinjenja Crne Gore sa Srbijom iznijeli su - 147.195.50 dinara ( sto četrdeset sedam hiljada stodevedest pet dinara i 50 /100 ).

 

 - Srpski nacionalni savjet organizovao je 26. Novembra 2010. godine svečanu akademije u Pljevljima, povodom 92. godišnjice održavanja Podgoričke skupštine. Ova Akademija se finansira iz budžeta Crne Gore, tačnije iz Fonda za manjine

- Miodrag Vuković, predstavnik vladajuće crnogroske stranke DPS-a,  kazao je 26. Novembra 2010. godine u listu "Pobjeda": "Upozoreni smo da, ako parlament poništi odluku nelegitimne Podgoričke skupštine, samim tim bi Podgoričku skupštinu tretirali kao legitimnu. Ne možemo poništiti nešto što ne priznajemo"
 


- Si finis est licitus, etiam media licita - .... prevedeno na crnogorski-Ako je dozvoljena svrha, dozvoljena su i sredstva -


Podgorička skupština 1918 - čiji je zvanični naziv: Velika narodna skupština - ustanovljena suprotno tada važećem Ustavu države Crne Gore i njenom pravnom poretku - dana 26. novembra 1918. godine (13. novembra po starom kalendaru) donijela je Odluku kojom je: ukinuta država Crna Gora, njena teritorija unitaristički sjedinjena (pripojena) teritoriji države Srbije i njen narod inkorporiran u srpski!

Ukinuta je država, u vrijeme donošenja Odluke suverena, međunarodno priznata koja je imala Ustav, vladaoca, Narodnu skupštinu, kao ustavotvorni i zakonodavni organ, Vladu, pravni poredak. Kod čijeg suverena su Srbija i sve tadašnje savezničke velike sile imale svoja diplomatska predstavništva.Crnogorski narod koji je Odlukom inkorporiran, uključen u srpski narod, pridodat njemu, vjekovima je bio samostalan istorijski činilac i subjekt.

               
Odlukom određeno, postalo je realnost odmah nakon njenog donošenja i trajalo je 23 godine, kada su u tokovima Narodnooslobodilačke borbe protiv njemačko - italijanske okupacije 1941-1945. godine stvoreni uslovi za vaspostavu crnogorske državnosti, sa državnim statusom federalne jedinice u okviru šestočlane jugoslovenske federacije.

Izvršni narodni odbor ustanovljen od Podgoričke skupštine 27. novembra preuzeo je svu vlast na teritoriji Crne Gore. Zadatke vlasti utvrdio je u svom operativno - radnom programu u devet tačaka, obznanjenom sljedećeg dana. Među njima istaknuto mjesto ima i zadatak - “sprovođenje u zemlji Odluke Velike narodne skupštine o ujedinjenju Crne Gore sa Srbijom pod kraljem Petrom I Karađorđevićem”. U Proglasu narodu od 1. decembra poručuje Crnogorcima da je Odluka Podgoričke skupštine “tvrda kao stijena, koja se može dirnuti ili napasti samo preko krvi” i da će otpasti i “crnogorstvo” i “šumadijstvo” .

     

Dakle, crnogorstvo je isto što i šumadijstvo! Narednih dana i mjeseci, uz podršku srpske vojske, oružjem, krvlju i brojnim bezobzirnostima i zločinstvima, obezbijeđeno je pokoravanje Odluci građana Crne Gore koji su se protivili njenom izvršenju.

Desubjektiviziranu Crnu Goru, Srbija je, kao svoj sastavni dio, 1. decembra uključila u sastav tog dana stvorene države jugoslovenskih naroda i zemalja - u Kraljevstvo Srba, Hrvata i Slovenaca. Kao dio Srbije u jugoslovenskoj državi je do njenog raspada 1941. godine.
Višeslojna je sadržina i suština Podgoričke skupštine i Odluke koju je ona donijela. Ne iscrpljuje se ni u njima samim za sebe. Ni samo u njihovoj relaciji sa pravima i interesima naroda Crne Gore. Bitan dio njene suštine jeste i odnos vlasti i vojne sile države Srbije prema državi Crnoj Gori, kao suverenoj i međunarodno priznatoj, i prema pravu crnogorskog naroda na samobitnost, njegovom pravu da sam, bez presije druge države, odlučuje o svojoj državi i o sebi.

 


     IMENA ONIH KOJI SU UČESTVOVALI U ORGANIZOVANJU PODGORIČKE SKUPŠTINE

Predsjednik: Savo Cerović
Potpredsjednici: Lazar Damnjanović, Savo Fatić
Sekretari: Ljubomir Vuksanović, Milan Bajić, Radovan Bošković, Luka Vukotić.

Poslanici: Arso Petrović, Aleksandar Bojović, Aleksandar Popović, aleksa Martinović, Aleksa Bajić, Božidar Tomović, Blagota Selić, Blažo Begović, Blažo Lekić, Blagota Radević, Bogdan Obradović, Bogdan Bojović, Vasilije Drakić, Vaso Novaković, Vaso Đuranović, Velimir Joić, Vukan Đurović, Vuko Pulević, Vukajlo Dević, Vido Milošević, Veličko Lazarević, Gliša Lalović, Gavrilo Komnenović, Grujica Uskoković, Dušan Grupković, Dimitrije Grujić, Dažberni Musa, Danilo Radoičić, Dušan Matanović, Duša Popović, Živko Pavićević, Živko Dragović, Zarija Vuković, Ivo Vukotić, Ilija Gvozdenović, Ivo Koprivica, Ilija Mandić, Jevto Popović, Jovan Hajduković, Jovo Lazarević, Jovan Stanković, Jagoš Vešović, Jovan Dapčević, Janko Spasojević, Jovo Radović, Jakov Zarubica, Jovan Đetković, Jovo Pajović, Krsto Radulović, Krsto Jablan, Krsto Stanišić, Kirilo Balšić, Krsto Raičević, Kosto Lješević, Kosto Pajović, Ljubo Glomazić, Ljubo Pavić, Ljubo Cerović, Ljubo Bakić, Ljubo Kujundžić, Ljubomir Popović, Milutin Lopišić, Mirko Vujisić, Miloje Miletić, Miraš Radonjić, Marko Daković, Mirčeta Golubović, Marko Matanović, Miloš Brajović, Mihailo Božović, Miljko Bulajić, Miloš Radović, Mitropolit Dožić, Milo Delević, Mustafa Rašković, Marko Ćulafić, Miro Glomazić, Miloš Jovanović, Miličko Lazarević, Musa Seduna, Mišo Drašković, Mehmed-aga Batut, Mitar Vukčević, Milosav Raničević, Mile Dimitrijević, Marko Knežević, muftija Šećerkadić, Mitar Obradović, Marko Rakočević, Milan Vukotić, Marko Simović, Marko Savićević, Milan Nenezić, Mahmud-beg Manović, Milić Debetić, Mitar Višnjić, Mitar Iličković, Milan Popović, Milan Terić, Miloš Popović, Nešto Radović, Nikola Simović, Nikola Jovićević, Nikola Marković, Nikola Pejović, Nikola Bulatović, Novo Vagdelić, Nikodim Cemović, Nikola Kovačević, Novo Vučić, Nikola Mićović, Pazimbeg Mahmudbegović, Nika Ujkić, Novica Popović, Novak Kovačević, Nikola Klisić, Omer-beg Selmanović, Petar Mijanović, Pavle Žižić, Petar Popović, Pero Kaluđerović, Prokopije Šiljak, Petar Lukić, Prokopije Veković, Pero Vrbica, Petar Hajduković, Radovan Tomić, Risto Čolaković, Radule Jauković, Risto Jojić, Risto Vujičić, Radoje Nikolić, Radosav Joksimović, Stevo Vukotić, Stanko Radović, Stevan Gošović, Savo Paunović, Stanko Obradović, Stevo Jovićević, Savo Spasojević, Ruljo Petrović, Savo Vukojičić, Serafim Džarić, Sait Divanović, Stevan Nikolić, Spasoje Radulović, Spasoje Piletić, Sava Dragović, Tomica Ivanović, Toma Joksimović, Tomo Poleksić, Uroš Marić, Filip Pavićević, Filip Majić, Frater Daško Kreza, Hamidija Hasan Begović.



Novembra 14. (27.) odslužena je svečana služba, posle koje je održano blagodarenje. Službi i blagodarenju prisustovali su narodni poslanici, predsednik Skupštine, komandant Jadranskog Odreda, pukovnik Dr Milutinović, činovništvo, građanstvo, vojska, narod. Svršetak blagodarenja oglasili su topovski metci. Jugoslovenska uparađena četa promarširala je kroz varoš. Svirala je narodna muzika, koja je s Cetinja došla. Narod je manifestovao svoju radost i veselje na najvidniji način. Držati su javni govori po čitavoj varoši. Službe i blagodarenja održana su u čitavoj zemlji i svuda bez razlike činjene su narodne manifestacije i veselje. Narod u čitavoj zemlji na najsvečaniji način proslavio je svoj veliki, najveći narodni praznik, svoje oslobođenje i ujedinjenje.

 
Dalje, izabran je narodni Odbor od pet lica, koji će rukovoditi narodnim poslovima, dok se izvrši potpuno jedinstvo Crne Gore sa Srbijom, a u smislu Skupštinske Odluke.

U Odbor su ušli: Vojvoda Stevo Vukotić, brat bivše kraljice crnogorske, Spasoje Piletić, pređašnji načelnik ministarstva unutrašnjih dela; Marko Daković, adovkat; Lazar Damjanović, svršeni pravnik; Risto Jojić, profesor.

Izabrana je i naročita delegacija od 18 članova, koja je određena da pođe u Beograd i podnese Kr. Srpskoj Vladi i Regentu - Prestolonasledniku Aleksandru Skupštinsku Odluku.

Delegacija se uputila za Beograd 18. novembra (1. decembra). Na čelu delegacije nalazio se Pećki Mitropolit Gavrilo Dožić. Delegacija je u Beograd stigla 25. novembra (8. decembra).


              MARKICA IZDATA U ITALIJI 1922. GODINE - CRNA GORA DO POBJEDE

                   

 

 

 

 ©  2005 - 2021 www.montenegro-canada.com  All rights reserved